ล้างแว่น

การศึกษาปรัชญาและศาสนาทำให้เราได้รับอะไรบ้าง / ทำให้เรามีความสามารถอะไรขึ้นบ้าง

ก่อนอื่น  อยากจะบอกว่า เราไม่สมควรที่จะแบ่งแยกตัวเองออกจากผู้อื่นด้วยการบอกว่า

เรามีความสามารถในด้านใดที่เหนือกว่าผู้อื่น

เราไม่สามารถสรุปมนุษย์ทุกคนได้จากประเภทของการศึกษา

การศึกษาปรัชญาอาจทำให้เรามีภาษาแปลกๆมาใช้

ปรัชญาดูเป็นอะไรที่ซับซ้อน และเข้าใจยาก

แต่ปรัชญาเกี่ยวข้องกับภาษาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เพราะภาษากับความคิดเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกัน

หน้าที่ของปรัชญา คือการศึกษาหาความหมาย หรือหาข้อสรุปของสิ่งต่างๆ

ซึ่งหลายเรื่อง มักเป็นสิ่งที่คนทั่วไปมองข้ามความสำคัญ เช่น  ความตาย  การกำเนิดโลก

นักปรัชญาจึงเป็นผู้ที่พยายามแสวงหาความจริง

วิธีการทางปรัชญา คือการวิเคราะห์  การตีความ  การอนุมาน โดยรวมก็คือ การคิดในเชิงเหตุผล

หลักการของวิธีการตั้งอยู่บนความสงสัย  นักปรัชญาจะไม่เชื่ออะไรง่ายๆ

สิ่งที่รู้จะต้องเป็นจริงอย่างจำเป็น  คือจริงแบบหาอะไรจริงกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

จึงต้องใช้ความพยายามเค้นหาความจริงอย่างมาก

เมื่อได้ข้อสรุป หรือคำนิยามที่ดีที่สุดแล้ว  ก็ต้องทำหน้าที่นำเสนอต่อสาธารณชน

หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเพื่อตรวจสอบความจริง

นักปรัชญาจะโต้แย้งกันเพื่อให้ทัศนะที่ตัวเองเสนอถูกต้องจริงแท้ที่สุด

แต่ไม่เคยมีความสมบูรณ์ในทัศนะของใครทั้งสิ้น

ดังนั้น นักปรัชญาทุกคนจึงต้องกลับมาทำการบ้านอย่างหนัก

เพื่อแก้ไขปรัชญาของตนเองให้มีความสมบูรณ์และสมเหตุสมผลที่สุด

กิจกรรมทางปรัชญาถูกมองว่าไร้สาระ  เพราะมีแต่ความคิดที่วนไปวนมาไม่มีทางออก

อีกทั้งเรื่องที่นักปรัชญาสนใจหาความจริง เป็นเรื่องที่สังคมไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก

แต่ถ้าเรายอมรับว่าการคิดในเชิงเหตุผลไม่ใช่สิ่งไร้สาระ

เราจะสรุปว่าปรัชญาไร้สาระได้อย่างไร

การคิดในเชิงเหตุผลมีส่วนสัมพันธ์ต่อการใช้ภาษา

ดังนั้น ถ้อยคำของนักปรัชญาจึงมีความนัยบางอย่างที่แฝงสาระและเป็นเหตุเป็นผลอยู่เสมอ

เราเชื่อกันว่าความจริงเป็นสิ่งที่มีสาระ

เช่นนั้น การค้นหาและนำเสนอความจริงจะกลายเป็นสิ่งไร้สาระได้อย่างไร

ถ้อยคำที่เป็นปรัชญา อาจมาในรูปแบบที่พิลึกกว่าคำพูดทั่วไป

แต่แฝงความจริงบางอย่างที่ยากจะหลีกเลี่ยงได้

คนทั่วไปไม่คุ้นเคยกับปรัชญา

การศึกษาปรัชญาไม่ใช่เรื่องยาก

เพียงแต่จิตของเรากลายเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่เปิดรับต่อสิ่งแปลกใหม่อย่างปรัชญา

ปรัชญาจึงกลายเป็นเรื่องยากสำหรับเรา

เชื่อไหมว่า ในคนที่มีใจเป็นเด็ก จะเข้าใจปรัชญาได้ง่ายกว่าผู้ใหญ่

ผู้ที่มีความสงสัยใคร่รู้ในความจริง และกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ

มักศึกษาและเข้าใจปรัชญาได้รวดเร็ว

หลายคนเข้าใจว่าปรัชญาเป็นส่วนหนึ่งของศาสนา

หรือเข้าใจว่าปรัชญาคือศาสนา

เพียงเพราะสังคมใช้บริบทของปรัชญาในแง่ของศาสนาเป็นส่วนมาก

หากแต่เมื่อได้ลิ้มรสปรัชญาจะรู้ว่าความเข้าใจดังกล่าว

เป็นเพียงภาพของท้องฟ้าภายใต้กรอบแว่นเลอะฝุ่น

ปรัชญาเป็นต้นไม้แห่งความคิด

ส่วนศาสนาเป็นต้นไม้แห่งความเชื่อ

เป็นอย่างไรมาว่ากันคราวต่อไป