ฉันภาวนาขอบคุณ
ถ้อยคำอันงดงาม
ดังใบไม้ร่วงจากสรวงสวรรค์
ดังบทสวดมนต์ของทวยเทพ
ดังแสงแดดยามต้องใบหน้าหญิงสาว
ดังคำหวานจากบทกวีข้างทาง
ขอบคุณโลกที่สร้างความไม่สมบูรณ์แบบ
เพื่อให้เราค้นหาความสวยงามดังอุดมคติ
ขอบคุณโลกที่สร้างความสับสนวุ่นวาย
เพื่อให้เราค้นหาที่พักพิงทางใจตลอดไป
ขอบคุณโลกที่สร้างบาดแผลในใจ
เพื่อให้เราเข้มแข็งก้าวเดินไปข้างหน้า
ขอบคุณความเจ็บปวด
ที่ทำให้เราตามหาความสุขอย่างเปี่ยมล้นจนเจอ
ขอบคุณร่างกายที่อ่อนแอ
ทำให้เราเรียนรู้ที่จะมีจิตใจแข็งแรง
ขอบคุณการจากไปของพ่อแม่ ก่อนที่เราจะจดจำ
ทำให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวเป็น
ขอบคุณเวลาที่อ้างว้างที่สุด
ทำให้เรารู้ว่าไม่มีคราไหนจะเหงาที่สุดอีกแล้ว
ขอบคุณความไม่แน่นอนของชีวิต
ที่ทำให้เราทุ่มเทกำลังเล่นเกมชีวิตเต็มที่
ขอบคุณคำว่าขอบคุณที่ทำให้โลกใบนี้สดใส