อะไรก็ตาม

ก็แค่เขียนเท่านั้น
ที่ทำได้ในตอนนี้


ไม่ว่ามันจะเป็นโอกาสสุดท้าย
หรือยังมีวันข้างหน้า


สิ่งที่เราทำได้  เราก็จะต้องทำ
สิ่งที่เราปรารถนา  เราก็ต้องตอบสนอง


มันอาจจะเป็นพินัยกรรม
หรือไดอารี่บทเก่าๆ
ก็แล้วแต่มันจะเป็น


อาจไม่มีคนฟัง
ไม่มีคนรับรู้
ก็แล้วแต่มันจะเป็น


ใจของเราเข้มแข็งพอที่จะทำ
แม้ว่าร่างกายจะไม่ค่อยดีพอ


ความอ่อนแอของร่างกาย
เอามาวัดไม่ได้
ความหมายของคนๆหนึ่ง
ไม่ได้มีแต่ร่างกาย


ไม่ว่าเราจะกำลังสับสน
หรือกำลังเหงา
กำลังเศร้า
หรืออะไรก็ตาม


เราก็จะเขียน
ไม่ว่ามันจะสมบูรณ์หรือไม่ก็ตาม


ถ้าได้อ่านมาถึงตรงนี้
โปรดอย่าได้ถือสาเอาความ
กับเรื่องราวที่มันดูไร้ความหมาย


ชีวิตนี้จะมีความหมายหรือไม่ก็ตาม
ขอแค่ได้มีลมหายใจ
และใช้มันอย่างเต็มที่
ก็น่าพอใจที่สุดแล้ว


คำว่าหยุด จะไม่เกิดขึ้น
จนกว่าลมหายใจจะหยุด


อีกนิดเดียว จะเสร็จ
อีกนิดเดียว จะสมบูรณ์
อีกนิดเดียว จะจบสิ้น


ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
สิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้น


ไม่มีความสมบูรณ์พร้อมในทุกสรรพสิ่ง


อะไรก็ตามดี
และอะไรก็ตามนั้นไม่ดีด้วย


สิ่งที่อยู่ในหัวเรา
มีทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต


คำว่าเวลา ใช้ได้กับสิ่งที่มีการเปลี่ยนแปลงเท่านั้น
และอะไรก็ตาม ล้วนมีการเปลี่ยนแปลง
แต่การเปลี่ยนแปลงนั้น ไม่เปลี่ยนแปลง


หากอ่านมาถึงตรงนี้ แล้วรู้สึกสับสน
ก็ขอให้เข้าใจว่า
สิ่งที่กำลังสับสนไม่ใช่ข้อความเหล่านี้
แต่เป็นตัวท่านเอง


สิ่งที่ไม่มีชีวิต จะสับสนได้อย่างไร
สิ่งที่ไม่มีชีวิต จะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร


อะไรก็ตาม
เป็นไปเพราะสิ่งมีชีวิต