ที่เราว่าดวงตกนั้น เพราะหลังจากคอยดูแลลูกแมวบาดเจ็บแล้ว เราก็เป็นฝ่ายบาดเจ็บเสียเอง
เริ่มจากเดินชนนู่นชนนี่ อาจเป็นความซุ่มซ่าม ซึ่งก็เป็นปกติของเรา แต่มักเกี่ยวพันกับแมวมากขึ้น เช่นว่า ตกต้นไม้ เพราะปีนจับแมว พอตอนหลัง รู้ว่าตัวเองปีนไม่ได้ก็อย่าปีน เหยียบโต๊ะเล็กขึ้นไปแทน แต่เพราะไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือให้ดี ว่าโต๊ะมันตั้งอยู่ไม่มั่นคง แทนที่จะได้จับแมว ก็มาจับกบแทน ได้หนึ่งแผลใหญ่ที่ขา ปวดนิดๆ วันต่อมาก็เห็นเป็นจ้ำๆ
แต่ก็ไม่สาหัสเท่ากับเมื่อวันก่อน..
บ้านที่เราอยู่เป็นบ้านของยาย ซึ่งมีบริเวณบ้านติดกับบ้านของพี่น้องยายหลายคน อยู่ในอาณาเขตเดียวกัน อย่างไม่มีรั้วกั้น มันอาจดีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ แต่ทำให้หมากับแมวทะเลาะตบตีกันได้ง่ายด้วย เพราะ ญาติเราเลี้ยงหมา แต่เราเลี้ยงแมว พอได้ยินเสียงหมาเห่า หรือตะกรุยตะกายอะไรใกล้ๆ ก็คิดว่ามันมาไล่จับแมว(ซนของเรา)ที่ชอบออกเที่ยว
เท่านั้นเราก็กระโดดข้ามเหล็กกั้น(หมา) เอาหัวโม่งขอบประตูด้านบน และล้มลงไปกองกับพื้น ด้วยความเจ็บกายและเจ็บใจ ร้องตะโกนออกไปสุดเสียง หวังว่าหมามันจะกลัวหนีไป หรือให้มีใครออกมาไล่หมา
พอเห็นเลือดไหลลงมาจากหัวเท่านั้น เราก็ร้องไห้แงๆ ก็กลัวเลือดนี่น่า ยายวิ่งมาดู เอาผ้ามาให้เราซับเลือด เราก็ยังร้องใหญ่ ก็เลือดมันไม่ยอมหยุดไหล เต็มผ้าไปหมดแล้วอะ กลิ่นเลือดก็คลุ้ง สมองเราก็เบลอไป
ไปหาหมอก็ร้องไห้ใหญ่ เพราะกลัวเจ็บ ซึ่งก็เจ็บอยู่นะ เอาเข้าจริง ในตอนนั้น
ความเจ็บยังไม่สาหัสเท่ากับความกลัว ในความคิดที่มีความกลัววิ่งพล่าน จิตใจเราบาดเจ็บเสียกว่าร่างกาย
ใจก็อยากให้มีคนมากระซิบบอกว่า อย่าร้องนะ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็หาย
แต่ดันได้ยินแต่เสียงหมอทำอะไรกึกๆ บนหัว
เย็บไปสี่เข็ม กลางหัวเลย หมอว่าให้ฉีดบาดทะยัก เราพยายามพูดปฏิเสธอย่างอ้อมๆ ว่าเพิ่งฉีดไปเองค่ะ เพราะรู้ว่า พอฉีดแล้ว แขนข้างนั้นจะปวดระบมอยู่หลายวัน แต่ก็ต้องฉีดจนได้
กลับมาบ้าน รู้สึกเจ็บหัวอยู่ แต่แขนซ้าย(ที่ฉีดยา)ก็ปวด เท้าซ้ายก็พลิก จากการล้ม ยังตื่นขึ้นมาอีกวัน ปวดหลัง ปวดแขน ปวดคอ ปวดไหล่ นอนก็หลับยาก เกร็งทั้งตัว หลับลำบาก แถมโรคภูมิแพ้ยังทำให้หายใจอึดอัดอีก
ไม่ว่ายังไง เรื่องทั้งหมด ก็เป็นเพียงข้ออ้างที่เราไม่ลงมือเขียน แม้แต่ตัวเดียว
แต่จะว่าดวงก็ไม่ตกซะทีเดียว อย่างน้อย เราก็ยังยิ้ม ยังหัวเราะ ยังมีลมหายใจอยู่
“ เราไม่ควรนึกเสียใจกับอดีตที่ผ่านมา ต่อให้ชีวิตมีชะตากรรมที่เลวร้าย
รอยยิ้มเล็กๆ ที่เรามีให้ตัวเองจะเป็นกำลังสำคัญ มันยังคงสดใสสวยงามเสมอ
